อ่านธรรมะ แล้วยิ้ม ก่อนเข้านอน เรื่อง “ชีวิตนี้น้อยนัก”

กำลังความสามารถในการวิ่งหนีมือแห่งกรรมชั่ว กรรมร้าย คือการทำความดี พร้อมทั้งกาย วาจา ใจ ทุกเวลา

….คืนนี้พอสวดมนต์เสร็จ ก็หยิบหนังสือธรรมะ มาอ่านเกี่ยวกับวิธีสร้างบุญบารมี พระนิพนธ์ในสมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปริณายก องค์ที่ 19 วัดบวรนิเวศวิหาร ที่ผู้เขียนได้รับเมื่อวันสงกรานต์ มีจิตผู้เมตตาให้ผู้เขียนมา เพราะเขาถวายเป็นธรรมทานเพื่อให้มีอานิสงส์ ดำรงพระพุทธศาสนา ผู้เขียนเปิดอ่านไปที่หน้า 39 หัวเรื่องว่า ชีวิตนี้น้อยนัก…ความว่า…

ชีวิตนี้น้อยนัก แต่ชี่วิตนี้สำคัญนัก เป็นหัวเลี้ยวหัวต่อ เป็นทางแยก จะไปสูงไปต่ำ จะไปดีไปร้าย เลือกได้ในชีวิตนี้เท่านั้น พึงสำนึกข้อนี้ให้จงดี แล้วจงเลือกเถิด เลือกให้ดีเถิด

ชีวิตนี้จักสวัสดี และชีวิตข้างหน้าก็จักสวัสดีได้ ถ้ามือแห่งกรรมร้ายไม่มาถึงเสียก่อน มือแห่งกรรมร้ายใดๆ ก็จะเอื้อมมาถึงไม่ได้ ถ้าชีวิตนี้วิ่งหนี่ได้เร็วกว่า และการวิ่งหนีให้เร็วกว่ามือแห่งกรรมนั้น จะต้องอาศัยกำลังบุญกุศล คุณงามความดีเป็นอันมากและสม่ำเสมอ

กำลังความสามารถในการวิ่งหนีมือแห่งกรรมชั่ว กรรมร้าย คือ การหัดทำดี พร้อมทั้ง กาย วาจา ใจ ทุกเวลา

ผู้มีสติจะระวังไม่ให้ทำความไม่ดี ทั้งกาย วาจา ใจ ได้ยิ่งกว่าผู้อื่น คือ เป็นผู้มีกตัญญูกตเวที อันเป็นธรรมสำคัญ ธรรมที่จะทำคนให้เป็นคนดี มีความห่วงใย ปรารถนาจะระวังรักษาผู้มีพระคุณ ไม่ให้ต้องเสียชื่อเสียง และไม่ต้องเสียทั้งน้ำใจ

ผู้มีกตัญญูกตเวที จึงเป็นผู้มีธรรมเครื่องค้มครองให้สวัสดี เครื่องคุ้มครองให้สวัสดี ก็คือ คุ้มครองไม่ให้ทำความไม่ดี คุ้มครองให้ทำแต่ความดี ทั้งกาย วาจา ใจ ทุกเวลา

ชีวิตนี้น้อยนัก พึงใช้ชีวิตนี้อย่างผู้มีปัญญา ให้เป็นทางไปสู่ชีวิตหน้าที่ยืนนาน ให้เป็นสุคติที่ไม่มีกาลเวลา หาขอบเขตมิได้ โดยยึดหลักสำคัญ คือ ความกตัญญูกตเวทีต่อมารดาบิดาและต่อสถาบัน ชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์ ให้มั่นคงทุกลมหายใจเข้าออกเถิด….สาธุ….

ผู้เขียนตั้งจิตอธิษฐานว่า อายุของผู้เขียนก็ป่านนี้แล้ว จะเหลือเวลาอีกสักกี่วันที่เราจะมีลมหายใจเข้าออกอยู่ พรุ่งนี้เราจะตื่นไหมหนอ? พรุ่งนี้เราจะมีลมหายใจอยู่หรือเปล่าหนอ? อนิจจัง ไม่มีความเที่ยงในสังขารสักนิด… ก่อนหลับตา ผู้เขียนก็ยิ้มกับธรรมะที่ได้อ่าน…ยิ้มให้กับสิ่งที่เรากระทำความดีในวันนี้…และจะทำความดีต่อไป…ถึงแม้ว่าเวลานี้ผู้เขียนไม่มีทั้งมารดาบิดา หรือญาติโกโหติกาบนโลกใบนี้กับเขาเลยผู้เขียนก็จะทำความดีเพื่อเด็ก…ทำความดีเพื่อสังคม….ทำความดีเพื่อพระมหากษัตริย์….ทำความดีเพื่อสืบทอดพระพุทธศาสนา….สิ่งสำคัญคือ ทำความดีเพื่อแผ่นดินไทยที่ผู้เขียนภูมิใจมากที่สุดที่ได้เกิดมาบนแผ่นดินผืนนี้….ผู้เขียนกราบหมอนรำลึกถึงพระคุณในสิ่งที่ได้บรรยายมาทั้งหมด แล้วพรุ่งนี้จะตื่นมาทำความดีต่อไป…..ขอบคุณทุกท่านที่อ่านธรรมะก่อนนอน….ราตรีสวัสดิ์ค่ะ